Deze DLC bevat één Hunter, twee Weapons, één Tool en één Avatar:
- The Reaper (Hunter)
- Quietus (Specter 1882 Shorty)
- Memento Mori (Centennial)
- The Scythe (Throwing Axes)
- The Reaper (Avatar)
The Reaper
Claeg Grey verloor zijn geheugen. Terwijl zijn geest wegdreef en leeg werd, was er één ding dat hem terugbracht: het nemen van iemands leven. Uit wanhoop om hem in leven te houden, stuurde de familie van Claeg hem naar DeSalle, waar hij ongestoord de dood kon oogsten.
Quietus
Na ongeveer een maand succes in de Hunt moedigde Emma Claeg aan door hem een Specter 1882 Compact cadeau te doen die volgens haar paste bij zijn nieuwe imago: besmeurd maar krachtig. Onrein maar goddelijk.
Memento Mori
Elke kogel heeft gewicht en betekenis in de kamer van deze Winfield M1876 Centennial, en op somehow weet Claeg nog steeds het belang van elk schot. Hoewel het vuren verlichting brengt, brengt het ook verlies van leven en wanhoop.
The Scythe
Jim Mathis, een jeugdvriend van Claeg, bleef aan zijn zijde, zelfs toen de herinneringen van de Reaper begonnen te vervagen. Hij was verbijsterd toen hij besefte dat hij een Throwing Axe gebruikte om de keel van zijn vriend te oogsten in plaats van de gewassen.
The Reaper (Avatar)
Claeg Grey trok het masker en het gewaad niet voor zichzelf aan, maar omwille van zijn familie. De eerste keer dat Claeg besefte dat er iets mis was, was toen hij een boodschap ging doen voor zijn vrouw Emma. Hij kuste haar gedag en stapte op zijn paard om naar de stad te rijden, maar toen hij opnieuw knipperde, was hij vijf mijl van huis en lag zijn paard met een opensnijden keel te bloeden. Hij liep helemaal terug naar huis, bedekt met bloed, waar hij werd opgewacht door de paniekerige tranen van zijn vrouw, kinderen en vrienden.
Vanaf dat moment kostte het Claeg al zijn kracht om zich zelfs op de kleinste taak te concentreren. Het werk op de boerderij werd een onoverkomelijke last, en zijn kinderen huilden in de hoeken wanneer hij hun namen en gezichten door elkaar haalde. Emma bracht hem naar talloze artsen die geen naam konden geven aan zijn kwaal, maar elke geestelijke die ze ontmoetten zei hetzelfde: een demon nam langzaam bezit van Claeg's lichaam, en hij had dringend verlossing nodig. "De demon is pas verzadigd na een offer!" zouden de vrome christenen wailen. "Stop hem voordat het te laat is."
Maar het moment om Claeg te stoppen kwam nooit. En toen hij op een dag wakker werd met het bloed van zijn vriend op zijn throwing axe, echoden zijn kreten van angst door de stad. Het was de dood die Claeg weer tot leven wekte, en dus bracht Emma hem naar de man in DeSalle van wie ze wisten dat hij in de dood handelde.
En de dood handelde hij inderdaad. Hij werd pas weer zichzelf wanneer het bloed op zijn handen koekte en zijn prooi hun laatste adem uitblies. Talloze mensen moesten sterven zodat hij, in zekere zin, dat niet zou doen. Zodat hij zich kon herinneren waarom hij dit martelende bestaan leidde. Zodat hij de lach van zijn kinderen en de aanraking van zijn vrouw kon herinneren. Zodat geen enkele demon zijn plaats kon innemen.
Claeg Grey trok het masker en het gewaad niet voor zichzelf aan, maar omwille van zijn familie. Zodat niemand zijn ware ik zou kennen. Zodat zijn geliefden eindelijk weer vrede konden vinden. En zodat hij helderheid kon vinden in het vrijuit toedienen van de dood.
This description was translated automatically by AI.
