Deze DLC bevat één Hunter, twee Weapons, één Tool en één Avatar:
- Ghost Face (Hunter)
- Hush (Frontier 73C Silencer)
- Whisper (Bornheim No. 3 Silencer)
- Life Taker (Knife)
- Ghost Face (Avatar)
Ghost Face
Niemand kan zich het gezicht van Nehemiah Hexum herinneren voordat hij het masker opzette. Hunters kennen het gezicht van zijn slachtoffers echter allertegenwoordig. In elke verdraaide, open mond horen ze de echo van de schreeuw die daar ooit klonk.
Hush
Wanneer Ghost Face een leven neemt, wordt alles stil. De wereld verstomt. Vogels stoppen met zingen en bomen zwijgen hun ritselen. Zelfs het bloed in zijn lichaam pompt geluidloos door zijn aderen terwijl hij de trekker van deze Frontier 73C Silencer overhaalt.
Whisper
Alle Hunters horen gefluister bij het opsporen van prooien. De wind waait over rotsen en er klinkt gemurmel uit geïnfecteerde monden. Maar weinig Hunters weten wat het betekent om een fluistering te hanteren zoals Ghost Face dat doet wanneer deze Bornheim No.3 Silencer in zijn handen ligt.
Life Taker
Dit Knife kende vele levens voordat het in het bezit van Ghost Face kwam. Het sneed de keel door van een hertog in een middeleeuws kasteel. Dronken boeren zagen de glinstering ervan voordat hun ingewanden eruit vielen. Nu heeft het het perfecte leven gevonden waar er altijd meer vlees is om in te bijten.
Ghost Face (Avatar)
Het masker lag op zijn veranda toen Nehemiah Hexum de deur opende.
Het was van verweerd hout, door de jaren heen botwit geworden, en het gezicht was een verdraaide grijns. Iemand had het duidelijk tegen het huis van Nehemiah gegooid, maar hij kon niet zeggen wie of waarom. Nieuwsgierig boog hij zich voorover om het op te rapen, en plotseling vulde de drang om het op te zetten zijn geest. Hij aarzelde een moment, en schoof het toen over zijn hoofd.
Nehemiah woonde alleen aan de rand van de bayou. Als weduwnaar hield hij zich afzijdig en verdedigde hij zijn land tegen indringers—zowel Hunters als Corrupted. Dat bleek een goede zaak. Nauwelijks had hij het masker opgezet, of zijn geest werd gevuld met bloedige visioenen. Hij zag zijn handen rood druipen, zag de lichamen op de grond voor hem. Geschokt nam hij het masker af en overwoog hij het in het moeras te werpen. Maar iets hield hem tegen, en hij nam het mee naar binnen.
Hij zette het op een tafel en liet het daar liggen. Nacht na nacht staarde hij ernaar. Soms kreeg hij het gevoel dat het terugstaarde.
En toen zette hij het op een nacht opnieuw op. Deze keer nam hij het niet af toen de visioenen kwamen. Deze keer pakte hij zijn trouwe Bornheim, een rifle, en op het laatste moment, een knife.
Toen ging hij in het donker op jacht om iemand te zoeken met wie hij die visioenen kon delen, van heel dichtbij.
This description was translated automatically by AI.
